ไม่เที่ยงแท้

รายละเอียด

หมวด: LanDharma

 ไม่เที่ยงแท้

จงกล้ายืนหยัดเพื่อเริ่มต้นใหม่ แม้อะไรจะไม่เหมือนเดิม อย่ายึดติดกับความสุข ความสมหวัง ความสำเร็จในอดีต 

เพียงนึกถึงวันที่เคยภูมิใจ แล้วก็ปล่อยวาง ไม่ต้องยึดติดกับวันวานที่ผ่านมาแล้ว

โลกใบนี้ มีคนผิดหวังมากกว่าคนสมหวัง มีคนที่ล้มเหลวมากกว่าคนสำเร็จ มีคนยากไร้อยู่ตลอดชีวิตมากกว่าคนที่สะดวกสบาย บางคนนั้นไม่เคยมีโทรศัพท์มือถือกับเขาเลย

บางทีเราอยู่กับความสำเร็จ ความสมหวังหรือความได้ดั่งใจมาจนเคย 

จนลืมไปแล้วว่าในโลกนี้มีผู้คนมากมายที่อยู่ท่ามกลางความทุกข์ระทม อดอยากขาดแคลนจนเคยชินเช่นกัน

ไม่ว่าชีวิตจะต้องเจอกับอะไร เราก็ยังมีสองมือ สองเท้า และลมหายใจอยู่

แม้บางวันจะอ่อนล้าไม่อยากสู้กับอะไร ก็ขอเพียงให้กล้าอยู่กับปัจจุบัน ด้วยความมีสติรู้สึกตัว อยู่กับกายใจขณะนี้

อยู่เงียบๆ ตามลำพัง ไม่คิดถึงเมื่อวาน ไม่คิดถึงวันพรุ่งนี้

มีแต่ขณะนี้ เวลานี้ และที่นี่ ให้อยู่ในบ้านที่แท้จริงคือกายใจของเรา

ก่อนที่เราจะมีอะไร ก็ไม่มีมาก่อน

ก่อนเราจะได้อะไร ก็ไม่ได้อะไรมาก่อน มีแต่ความว่างเปล่า

ก่อนจะมาเป็นอะไร ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก่อน 

ทุกสิ่งเป็นเพียงสมมุติ 

สุดท้ายก็ต้องทิ้งทุกสิ่ง ไม่มีความยิ่งใหญ่ที่แท้จริง ไม่มีอำนาจอะไรที่ยั่งยืน

โลกกำลังรีเซ็ตตัวเอง 

สิ่งเก่าที่เคยรุ่งเรืองกำลังพังทลาย เพื่อให้สิ่งใหม่ที่ไม่คุ้นเคยเกิดขึ้นเพราะถึงเวลา

ทุกอย่างจะรีเซ็ตตัวเองไปเรื่อยๆ จนกว่ามนุษย์จะตระหนักในสัจธรรมของชีวิตและยอมรับในกฎแห่งกรรมอย่างไร้เงื่อนไข

จนกว่าผู้คนส่วนใหญ่จะมองเห็นความไม่เที่ยงแท้ของชีวิต สลดสังเวชในกิเลสตัณหา เห็นทุกข์โทษในกามคุณ 

แล้วเริ่มแสวงหาแสงสว่างในดวงใจของตัวเอง เริ่มตั้งคำถามกับแก่นสารของชีวิต

กุศลจิตของคนหมู่ใหญ่ที่ทรงพลัง จะเป็นพลังงานฝ่ายดีช่วยลดทอนวิบากกรรมให้ภัยพิบัติและความทุกข์ระทมค่อยๆ ลดน้อยถอยลงไป

สำหรับผู้ที่มีใจน้อมไปในทางเห็นความไม่เที่ยงแท้ในชีวิต ก็ถึงเวลาที่สมควรแล้วที่จะน้อมนำดวงจิต เอาวันเวลาของชีวิตที่เหลืออยู่ เพื่อปล่อยวางการยึดติด..เพื่อเข้าถึงความสว่าง สงบ ตามรอยพระอริยเจ้า

เราไม่ได้เกิดมาชาตินี้ชาติเดียว และโลกหลังความตายนั้นไม่ใช่ของหลอกเด็ก แต่ก็มีของท่านจริงๆ..จนกว่าเราจะสิ้นกิเลส..จึงจะหมดความหมายในเรื่องนี้

สำหรับผู้มีปัญญาเข้าใจในสัจธรรมของชีวิต ยิ่งมีภัยพิบัติหรือมีมรสุมของชีวิต ยิ่งทำให้เป็นตัวเร่งในการเข้าถึงธรรม และปล่อยวางได้ง่าย..

เพราะทุกสิ่งที่เราเคยมองว่ายิ่งใหญ่และสำคัญมาก แท้จริงแล้วไม่มีอะไรเป็นของเราอย่างแท้จริง

ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วเสื่อมสลายสิ้นสูญไปเป็นธรรมดา

ของที่เราเคยยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นของเรา..ก็หลุดมือเราไปแล้ว

ของที่เรารักแสนรัก หวงแสนหวง ห่วงแสนห่วง...ถึงวันหนึ่งก็ต้องพลัดพรากจากกันวันยังค่ำ

ผู้ทรงภูมิจิตเหนือโลก ท่านจึงบอกให้เรา.. จงสร้างกุศลสร้างบารมีไว้ เพราะสาระในการเกิดมาเป็นมนุษย์ในชาตินี้ ก็เพื่อที่เราจะรีบสร้างบุญสร้างบารมี

เมื่อเราสร้างบุญสร้างกุศลได้อย่างเต็มหัวใจ เราจะรู้สึกอุ่นใจ..

จะตายที่ไหน..บนบก ในน้ำ หรือกลางอากาศก็จะสามารถประคองสติไว้ได้

มีสุคติภูมิเป็นที่ไป..

อำลาโลกใบนี้ไปอย่างองอาจสง่างาม...

คุรุอตีศะ

๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙